آمادگی جسمانی برای کودکان و نوجوانان؛ آیا ورزش از این سن لازم است؟
وقتی صحبت از بدنسازی یا تمرین با کودکان میشود، هنوز یک نگرانی رایج وجود دارد:
«مگه بچه نباید فقط بازی کنه؟ تمرین کردن برای این سن زوده!»
واقعیت این است که کودک و نوجوان هم به تمرینات بدنی نیاز دارد؛ اما نه با همان رویکردی که برای یک فرد بزرگسال طراحی میکنیم.
تمرین در سنین پایین باید با توجه به سن، مرحله رشد، توانایی حرکتی و هدف کودک طراحی شود.
تمرکز، باید روی ساختن پایههای بدنی مناسب باشد: قدرت، تعادل، هماهنگی، کنترل بدن، سرعت، تواناییهای حرکتی و عادت به فعالیت بدنی.
تمرین مقاومتیِ مناسب سن، در صورت طراحی و اجرای صحیح، میتواند برای کودکان و نوجوانان ایمن و مفید باشد و به بهبود سلامتی و مهارتهای حرکتی کمک کند.
پس کودک از چه تمرینهایی میتواند استفاده کند؟
تمرین کودک لزوماً به معنی دمبل و دستگاه بدنسازی نیست.
حرکاتی مثل اسکوات با وزن بدن، انواع پرش، دویدن، تغییر جهت، حرکات تعادلی، تمرینات هماهنگی، حرکات کششی و تمرینات ساده با مقاومت سبک، بسته به سن و سطح کودک میتوانند بخشی از برنامه باشند.
هدف این نیست که کودک مثل یک بدنساز بزرگسال تمرین کند.
هدف این است که بدنش را بهتر بشناسد و بهتر کنترل کند.
برای کودکی که در خانه است
همه کودکان ورزشکار حرفهای نیستند.
ممکن است کودکی کلاس یا باشگاه خاصی نداشته باشد، زمان زیادی را در خانه بگذراند و فعالیت بدنی منظمی نداشته باشد.
اینجا حتی یک برنامه ساده و متناسب با سن میتواند کمککننده باشد.
تمرینات کوتاه و قابل انجام در خانه میتوانند کودک را به حرکت، بازی و فعالیت بدنی منظم تشویق کنند؛ بدون اینکه نیاز باشد تجهیزات حرفهای داشته باشد و به مسیر رشد کودک با هزینه ی کمتر کمک کند
در StarFit، هدف از پکیج تمرین در خانه کودکان، طراحی تمرینات متناسب با سن و سطح کودک است تا فعالیت بدنی بتواند به بخشی از سبک زندگی او تبدیل شود.
اما برای کودکان، نونهالان و نوجوانانی که میخواهند تمرینات بدنی رو برای رشته ی خاصی انجام میدن چی؟
اینجا موضوع کمی متفاوت میشود.
مثلاً یک کودک ۸ یا ۹ ساله که فوتبال بازی میکند، فقط به تمرین فوتبال نیاز ندارد.
او هنوز در حال ساختن پایههای حرکتی و جسمانی خودش است.
تعادل، هماهنگی، کنترل بدن، فرود صحیح، دویدن، تغییر جهت، قدرت پایه و توانایی تولید و جذب نیرو، همگی قابلیتهایی هستند که میتوانند به شکل متناسب با سن تمرین شوند.
مدلهای توسعه بلندمدت ورزشی نیز تأکید میکنند که مهارتهای حرکتی، قدرت پایه و سایر قابلیتهای آمادگی جسمانی باید بهصورت تدریجی و متناسب با رشد کودک توسعه پیدا کنند.
بنابراین یک فوتبالیست ۸ یا ۹ ساله لازم نیست منتظر بماند تا بزرگ شود و بعد تازه تمرینات بدنی را شروع کند.
اتفاقاً این سالها میتوانند زمان مهمی برای ساختن پایههای فیزیکی و حرکتی باشند و از مصدومیت های خود در آینده پیشگیری کند
تمرین باید بر اساس سن، سطح آمادگی، تجربه ورزشی و مرحله رشد او تنظیم شود و کیفیت حرکت و یادگیری مهارت در اولویت باشد.
از کودکی برای آینده آماده شو
هدف تمرین کودکان این نیست که در ۱۰ سالگی بیشترین عضله یا بیشترین سرعت را داشته باشند.
هدف این است که وقتی بزرگتر میشوند، بدنی سالم تر، آمادهتر، مهارتهای حرکتی بهتر و پایهای قویتر برای ادامه ورزش داشته باشند.
چه کودک شما فقط میخواهد در خانه فعالتر باشد، چه چند سال است فوتبال یا ورزش دیگری انجام میدهد، تمرین مناسب سن میتواند بخشی از مسیر رشد او باشد.
در StarFit، این مسیر از جایی شروع می شود که کودک در آن قرار دارد و قدمبهقدم پیش میرود.



